Drzewo nie jest lasem, samo nie wytworzy lokalnego, zrównoważonego klimatu, jest bez reszty wydane na pastwę wiatru i pogody. Natomiast wiele drzew tworzy wspólnie ekosystem, który łagodzi skutki skrajnych upałów i mrozów, gromadzi dużą ilość wody i produkuje bardzo wilgotne powietrze. W takim środowisku drzewa mogą rosnąć bezpiecznie i dożywać matuzalemowego wieku. By to osiągnąć, społeczność musi za wszelką cenę trzymać się razem. Gdyby wszystkie okazy troszczyły się tylko o siebie, wówczas niejeden nie doczekałby starości. Skutkiem bezustannych zgonów byłoby mnóstwo dużych dziur w sklepieniu drzewostanu, przez co burze łatwiej dostawałyby się do środka i obalały kolejne drzewa. Latem upał przenikałby aż do leśnej gleby i wysuszał ją. Wszyscy by cierpieli. A zatem każde drzewo jest cenne dla społeczności i zasługuje na jak najdłuższe utrzymywanie przy życiu.” (Peter Wohlleben, Sekretne życie drzew, wyd. Otwarte, Kraków 2016).
W ten weekend w WSPG, po ponad 4 – letnim szkoleniu, zakończyła swoją edukację VII szkoła. Do opisu swojego procesu stawania się psychoterapeutkami i psychoterapeutami Gestalt uczestniczki i uczestnicy użyli
metafory wzrostu różnych drzew. Były wśród nich buki, akacje, jabłonie, brzozy, wierzby, sosny, klony, dęby, lipy, topole i jarzębiny. Ten ostatni warsztat pokazał jak z różnych sadzonek, mniejszych czy większych drzewek, przybywających z różnych stron Polski, stali się całkiem sporym zagajnikiem, połączonym ze sobą zarówno w części naziemnej, jak i podziemnej. To, że potrafią się razem uczyć, są wobec siebie otwarci, szczerzy i wspierający w tej niezwykle wymagającej drodze zawodowej, to wiedzieliśmy już od dawna. Natomiast na tym warsztacie okazało się dodatkowo, że potrafią razem śpiewać pieśni, grać na bębnach i dobrze się przy tym bawić.
Drogie Absolwentki i drodzy Absolwenci w imieniu całego Zespołu dziękuję Wam za wspólną pracę i za zaufanie jakim nas obdarzyliście w trakcie szkolenia.
Życzę Wam wszystkiego najlepszego!
Marta Rommel
