Twórcza bezinteresowność, płodna próżnia i paradoksalna teoria zmiany – eksploracja teorii poprzez doświadczenie - seminarium z elementami warsztatu prowadzone przez Piotra Mierkowskiego- 2 grudnia 2019

    Twórcza bezinteresowność, płodna próżnia i paradoksalna teoria zmiany – eksploracja teorii poprzez doświadczenie - seminarium z elementami warsztatu prowadzone przez Piotra Mierkowskiego-                       2 grudnia 2019

Twórcza bezinteresowność, płodna próżnia i paradoksalna teoria zmiany – eksploracja teorii poprzez doświadczenie - seminarium z elementami warsztatu prowadzone przez Piotra Mierkowskiego

Kiedy mowa o twórczej bezinteresowności, płodnej próżni czy paradoksalnej teorii zmiany można przypuszczać, że te skomplikowane teoretyczne terminy odnoszą się do równie trudnych do pojęcia zjawisk. Z mojego własnego doświadczenia jednak mają one za zadanie zwrócić nam uwagę na bardzo powszechne zjawiska z naszego życia, których roli dotychczas często w pełni nie udało nam się ani pojąć ani docenić, w dużej mierze właśnie ze względu na to, że są one aż tak bardzo codzienne i oczywiste. Zauważ, czy i jak zmienia się twoje doświadczenie kiedy zamiast powyższych terminów, czytasz wyrazy takie jak uwaga, otwartość, ciekawość, oczy, uszy, próby i błędy, emocje i uczucia, bycie w ruchu, reagowanie; cisza, czas mija, zachodzi zmiana, niespodzianka?
Przed oknem mojego gabinetu w północnym Londynie rośnie wisienka, której wygląd ciągle zmienia się w zależności od pory roku i dnia. Pamiętam jak jeszcze ostatniej wiosny pełna była białego kwiecia i roiła się tysiącem pszczół karmiących się ich nektarem; teraz jednak, w połowie października, opadają z niej już pożółkłe liście i wkrótce stanie się naga, ciemnoszara i sękata, a następnie, tak jak poprzedniej zimy, opatuli ją szron, po to tylko aby rozkwitnąć ponownie następnej wiosny. Moja wisienka jest dla mnie dobrym przypomnieniem, że nic nigdy nie pozostaje takie samo.
Ten właśnie akcent, który podkreśla naturę rzeczy, nieustające zachodzenie zmian i nasza nierozerwalna związek ze środowiskiem - swobodnie zachodzące formowanie się i zanikanie figur, jakim charakteryzuje się terapia Gestalt sprawił, że jakieś 30 lat temu, jako student psychologii jeszcze na warszawskim uniwerku, zacząłem się nią bardzo interesować. Innym powodem było to, że terapia Gestalt nalega na fenomenologiczną eksplorację zjawisk, podając zarazem w wątpliwość każdą jednostronną ocenę, etykietkę, teorię naukową czy psychiatryczną diagnozę i zamiast tego wymagając od terapeuty pełnego zaangażowania w osobiste doświadczanie wszelkich zjawisk, z którymi się styka, zwłaszcza w sytuacji terapeutycznej, czyli podczas spotkania ze zjawiskiem jakim jest osoba klienta, jego sytuacja i zachowanie.
Pierwsze dwa zdania Wstępu do teoretycznej części książki „Gestalt Therapy. Excitment and Growth in Human Personality”, nazywanej powszechnie „PHG”, od nazwisk jej autorów, Perlsa, Hefferline’a i Goodmana, odnosi się właśnie do tego o czym mowa powyżej: „Doświadczenie powstaje na granicy kontaktu pomiędzy organizmem i jego środowiskiem, głównie na powierzchni skóry oraz innych narządów sensoryczno-motorycznych. Doświadczenie jest funkcją tej granicy, a jej „całokształt” stanowi wszystko to, co jest psychologicznie odczuwalne; powstaje znaczenie, zachodzi specyficzna czynność.” (1951) Taki bezpośredni zaangażowany kontakt z jakimkolwiek zjawiskiem, z którym mamy do czynienia umożliwia bowiem odkrywanie na nowo sensu naszej rzeczywistości i tworzenie nowych znaczeń. Powołam się tutaj na słowa angielskiej terapeutki Gestalt, Gaie Houston, u której uczyłem się sztuki psychoterapii, a która zawsze podkreślała, że istotą terapii Gestalt „jest przede wszystkim filozofia świadomości doznaniowej, kontaktowania i tzw. response-ability, czyli zdolności do reagowania razem z metodą terapeutyczną, która jest w niej zawarta”.
Do tego bazowego filozoficznego założenia, jakie stanowi podstawę naszego podejścia do psychoterapii nawiązywał również tytuł niedawnej konferencji EAGT, która odbyła się niespełna miesiąc temu, w połowie września w Budapeszcie, „Płodna Próżnia i Twórcza Bezinteresowność – Eksploracja poprzez Doświadczenie”. Znaczenie wynika z różnicy, poczucie kim jestem powstaje w spotkaniu z kimś ode mnie innym, ja różnicuje się z „nie-ja”. Twórcza bezinteresowność, tzw. punkt zero, albo jak go nazywał Fritz Perls - płodna próżnia, umożliwia nam dostęp do lepszego zaznajomienia się z samym procesem tworzenia znaczeń poprzez różnicowanie biegunowe.
W praktyce klinicznej, zastosowanie twórczej bezinteresowności oznacza, że terapeuta „pozostaje czujnym w samym środku [między przeciwnościami], co umożliwia mu nabycie twórczej zdolności widzenia obu stron zjawiska naraz, włącznie z możliwością domknięcia niekompletnej połowy. Dzięki nieangażowaniu się w jednostronną perspektywę, zyskujemy o wiele głębszy wgląd w strukturę i funkcjonowanie organizmu” (Perls, 1969, 14-15). I tak, dla przykładu „teraźniejszość stanowi nieprzerwanie poruszający się punkt zerowy przeciwieństw przeszłości i przyszłości" (95), gdzie twórcza beizteresowność równoważy polaryzację dostarczając nam zarazem całego mnóstwa informacji – sytuacja, której coraz bardziej brak jest we współczesnym świecie.
Podobnie tzw. „shuttling” – poruszanie się między przeciwieństwami, będące jedną z ulubionych technik jakimi posługiwał się Fritz Perls, i która w dalszym ciągu należy do najbardziej skutecznych metod rozwiązywania konfliktów, wymaga od terapeuty pozostawania w pełni zaangażowanym w proces i jednocześnie w stanie całkowitej beziteresowności jeśli chodzi o jego rezultat, co umożliwia tym samym klientom w pełni świadome i samodzielne podejmowanie właściwych dla nich wyborów.
Krótko mówiąc, to co stanowi podstawę teorii i praktyki Gestalt, to oczekiwanie, że w pracy klinicznej z klientem terapeuta będzie przede wszystkim zdolny do pozostawania w niewiedzy i zaufa przepływowi życia; oraz uwierzy, że twórcza energia płynie z doświadczania naszego bycia w kontakcie z drugim człowiekiem tak jak z każdym innym zjawiskiem, niekoniecznie je rozumiejąc, ale angażując się w proces naszych zmysłów, odbierania i reagowania, bez przerwy. Pojęcie płodnej próżni odnosi się właśnie do niezróżnicowanego pola, z którego wszystko się wyłania i do którego spowrotem wraca – nieustanny proces formowania się i zanikania figur. Powstające figury nabierają kształtu i zaczynają zmieniać się w tańcu przeciwieństw. Polaryzacja i istnienie podziałów zanika wraz z nastaniem równowagi; możliwym staje się głębszy wgląd w proces kontaktowania się organizmu i środowiska - uzyskujemy dostęp do nowych, wcześniej nieznanych możliwości i rozwiązań.
Udział w seminarium jest okazją do lepszego zapoznania się z teoretyczną bazą terapii Gestalt, i z tym w jaki sposób teoria twórczej bezinteresowności Salomo Friedlaendera, paradoksalna teoria zmiany Arnie Beisser’a oraz pojęcie płodnej próżni Fritza Perlsa wpływa na terapeutyczną postawę terapeuty i kształtuje metody pracy z klientem. Podczas gdy podstawą seminarium będzie przekazanie określonej wiedzy teoretycznej na powyższy temat, elementy warsztatu w konwencji Gestalt umożliwią uczestnikom aktywny udział w tworzeniu jego zawartości. Będzie również okazja do wspólnego eksperymentowania oraz ćwiczenia praktycznych umiejętności takich jak np. dialog z pustym krzesłem, praca z przeciwieństwami, konfliktem i wewnętrzną debatą praca z ruchem itp.


Prowadzący: Piotr Mierkowski – psycholog, psychoterapeuta i superwizor z Wlk Brytanii, absolwent London Metropolitan University i The Gestalt Centre w Londynie, gdzie niedawno sprawował rolę dyrektora, a obecnie prowadzi seminaria kliniczne dla studentów magisterskich studiów psychoterapii. Jest autorem cyklu szkoleniowego dla psychoterapeutów opartego o książkę F. Perlsa, R. Hefferline’a i P. Goodmana „Gestalt Therapy. Excitement and Growth in the Human Personality” (1951), stanowiącej teoretyczną podstawę podejścia Gestalt do psychoterapii. Stały współpracownik ITEG w Rzeszowie. Jako niezależny trener prowadzi też w Polsce grupy treningu terapeutycznego i superwizji dla profesjonalistów. Praktykę psychoterapeutyczną w Londynie prowadzi od 1991 roku, pracuje indywidualnie, z parami i grupami; zrzeszony w UKCP, AAGT i EAGT; od niedawna członek zarządu UKAGP. Podejście Gestalt jest podstawą jego pracy klinicznej i filozofii życiowej.

SZCZEGÓŁY:

Organizator: Wielkopolska Szkoła Psychoterapii Gestalt w Poznaniu

Termin: 2 grudnia 2019 (poniedziałek)

9:00-19:00 (łącznie 8 godzin z dwugodzinną przerwą obiadową 13:00-15:00)

Miejsce:Poznań,ul.Dąbrowskiego75/18 (Pasaż Jeżycki)

Inwestycja: 300 zł. (płatne do 15.11.2019)

Uczestnik otrzyma zaświadczenie udziału w szkoleniu

Ilość uczestników w grupie seminaryjnej: maksymalnie 25 osób

Kontakt: Emilia Broniewska-Nawrot gestalt.wspg@gmail.com, tel.608 183 047

Wpłat należ dokonywać na:
Aleksandra Replin Firma Usługowa, ul. Dąbrowskiego 75/18
60-523 Poznań
nr rachunku bankowego: 23 1950 0001 2006 7433 3334 0001
(w tytule przelewu proszę podać imię i nazwisko, nazwę i termin szkolenia)

 

Jeśli masz jakieś pytania, jesteśmy do Twojej dyspozycji.Kontakt  →

Serwis wykorzystuje pliki cookies w celu zagwarantowania pełnej funkcjonalności.